تلگرام
اینستاگرام
آپارات
آپارات
فیسبوک
توییتر
گوگل پلاس

تا زمانیکه مجوز کنسرت خیابانی خود را بگیریم ، اجرا می کنم

0
در راستای خیابان شریعتی نوازنده ای با در دست داشتن سازی شبیه دو تار اشعار همای را با صدای بلند می خواند لحظه ی در کنارش ایستادم و به او که لباسی سفید و شالی بر دوش داشت نگاه کردم دقایقی منتظر شدم تا نخستین آهنگش را به پایان برساند؛ بعد از لحظاتی او خود را کوروش جهانی نوازنده و سازنده ساز دو تار که از اهالی قوچان است معرفی کرد با او در خصوص اینکه چرا در پیاده روی خیابان شریعتی ساز می زند و اشعار همای را می خواند گفت و گویی داشتم که در ادامه می خوانید:

 

در ابتدا می خواهم از فعالیت های خود بگویید؟ چند سال است که به طور حرفه ای در حوزه موزیک کار می کنید؟
۱۰ سال است که به عنوان مدرس موسیقی دربرخی از آموزشگاههای کرج فعالیت می کنم؛ در حقیقت حدود ۱۳ سال است که در عرصه موسیقی فعالیت می کنم وسبک منحصر به فرد خود را تحت عنوان عرفان ناشناخته دارم که شامل برخی آهنگ هایی است که همای اجرا می کند ودر کنار آن برخی از اشعار منحصر به فرد خود را می خوانم که هنوز ضبط نشده است.

چرا در کنار خیابان ساز می زنید و اشعار همای را می خوانید؟
چون بسیاری از دوستان نوازنده در کنار خیابان اجرا می کنند ؛ من هم آمده ام که به آنها بگویم با شما هستم چون موسیقی باید در خون مردم جامعه جریان داشته باشد از پستوی خانه ها بیرون بیاید ؛ باید مردم بدانند که موسیقی فقط این نیست که بروند وبلیت کنسرتی را بخرند؛موسیقی در خیابان ها هم جریان دارد.

چرا اشعار همای را انتخاب کردید؟
سبک همای را دوست دارم چون آهنگ های او اعتراضی همراه با درد را بیان می کند که برای مردم هم قابل درک است.
کمی هم از سازی که در دست دارید بگویید؟
این ساز دو تارست در حقیقت برگرفته از آن است؛ تفاوت ساز من با سازهای دیگر در ۲۲ پرده و ۵۲ پنجه است که این موجب می شود از قدرت مانور آهنگی بالایی برخوردار باشد؛ اما دردو تار منطقه شمال خراسان از۱۱ پرده و ۱۷ پنجه استفاده شده است.
ما در منطقه شمال خراسان اصطلاحی به نام بخشی داریم که این لقب به کسانی داده می شود که سبک منحصر به فردی دارند ،روایتگر و سازنده هم هستند همه اینها اگر در یک نفر جمع شود به او بخشی می گویند ؛ نوازنده و شاعر زیاد داریم اما در یک نفر این هنرها کم تروجود دارد.

چه شد که تصمیم گرفتید سازی شبیه دو تار ابداع کنید؟

در شهر تهران اقوام مختلفی زندگی می کنند؛ به همین منظور سازی را ابداع کردم که بتوان با آن از هفت اقلیم از جمله کُردی،بندری،فارسی،آذری و… نواخت. ساختن این ساز یک ماه زمان برد از این ساز تنها یک نمونه وجود دارد وآن هم در اختیار بنده است.
چرا تاکنون اثری از خود منتشر نکردید؟
از خودم کاری ندارم چون اشعار من همه اعتراض آمیز همراه با درد اجتماع است به همین دلیل نمی توانم آنها را منتشر کنم. ۲۲ هزار بیت شعر به ۴ زبان که نمونه های آن کردی کُرمانجی، سورانی است دارم.

سخن پایانی؟
وقتی می توانم برای مردم باشم که آنها آهنگ هایم را گوش کنند؛ اگر آثارم را برای خودم بسازم وگوش کنم که هنرمند نیستم ؛هنر همچون ریسمانی است که یک سر آن به مردم وصل شده است . نوازنده کسی است که با مردم در ارتباط باشد.
برخی آهنگ ها در خون مردم وجود دارد. تا زمانیکه همای به ایران نیامده بود به دلایلی آثار او را در خیابان ها اجرا نمی کردم. تا زمانیکه مجوز کنسرت خیابانی خود را بگیریم در خیابان ها اجرا می کنم.
در هر خیابانی شاید حدود ۵۰تا نوازنده وجود داشته باشد که همه آنها حرفه ای هستند ولی در کنار خیابان آمده اند ومی نوازند. زندگی با موسیقی سخت آسان می گذرد ؛باید از طریق موسیقی پول به دست آورد، منم بخشی از جامعه هستم .

اشتراک گذاری

درباره نویسنده

پاسخ دهید

کانال تلگرام هم‌آهنگ